وای که چه روزگارانی را پشت سر می گذاریم. همه در دموکراسی غرقیم و خبر نداریم.

     خوشبختانه به دلیل فرار از مسائل حاشیه ای و دوری از سیاست زدگی همچنان در بیت حقیر استفاده از تلویزیون کان لم یکن تلقی می گردد اما از صدقه سر کلاغان خبرچین از اطراف خود چندان بی خبر هم نیستیم. اگر خبرها داغ نباشد ولی به هر حال میرسند.

     هنوز از طلای رضازاده سرمست بودیم که یوسف کرمی هم طلا گرفت. با طلای حسین رضازاده صدا و سیما کولاک کرد و منفجر شد. گفتیم با طلای یوسف کرمی ایران منفجر می شود اما تا لحظه ای که این پست را می نویسم ایران صاحب ۹ طلا شده است و آب از آب تکان نخورده است. البته ایراد کار و تحلیل اشتباه از من بوده چون

در بحبوحه انتخابات دیدیم همه دارن با چنگ و دندون تبلیغ می کنن گفتیم ما هم این دو روز آخری یه کاری کرده باشیم.

چی کار کنیم؟ چی کار نکنیم ؟  چند تا لینک در پیوندهای روزانه گذاشتم.حتما بخونید

دیانت ما عین سیاست ماست

        سالها پیش وقتی به اسکناسهای ۱۰ تومانی نگاه می کردم در کنار تصویر شهید مدرس نوشته شده بود "سیاست ما عین دیانت ماست و دیانت ما عین سیاست ماست" و این جمله را بارها و بارها از زبان آدمهای معمولی و شخصیتهای برجسته نیز شنیدم و شاید تا چندی پیش در مورد آن لحظه ای تفکر نکردم اما اکنون حرفهای زیادی در مورد آن می توانم بیان کنم که متأسفانه حقایقی هستند تلخ.